کابوسی به نام جمهوری اسلامی و نامردمانی که برای امام حسین خوشبخت اشک میریزند؛ از این جنون ۱۴۰۰ ساله رها شوید!

حسین تازی، امام سوم اقلیت شیعه اشغالگر ایران خیلی آدم خوش شانسی بود که در واقعه کربلا در برابرش یزید قرار داشت. گر چه امام سوم شیعیان با کله شقی و فریبی که از مردم کوفه خورد، خویشتن را در موقعیتی قرار داد که نه راه پس داشت و نه راه پیش، اما هر چه بود یزید و سپاهیانش آنقدرها شرف داشتند که به زینب، خواهر حسین نه به صورت هیئتی تجاوز کنند تا از مقعدش خون بیاید و یا چنان با جسم سخت بر سر و صورتش بکوبند که جسدش نیز حتی قابل شناسایی نباشد.

حسین خوشبخت بود که یزید با آنکه دشمنش بود اما همچنان به برخی اصول پایبند بود و برای مثال سجاد بزدل را که از ترس مرگ قالب تهی کرده بود و دچار تب فنگ قهرمانانه شده بود، رها کرد و زنده گذاشت تا این نسل حسین که از تخمه اهریمن است، ادامه پیدا کند تا امروز نوادگان حرام زاده آنها به نام خمینی و خامنه ای و رییسی و خاتمی هر روز ایران را قادسیه کنند!

حسین خوشبخت بود که یزید به آزادی بیان و پس از بیان پایبند بود و با آنکه زینب بر اساس روایت خود جاعشیعه در کاخ یزید با خطابه اش او را سکه یک پول کرد، او را در دجله و فرات غرق نکرد تا کسی دنبال جنازه زینب با قلبی شکسته و داغدار در اعماق آبها بگردد!

حسین آنقدر خوشبخت بود که یزید جنایتی را که مرتکب شد، انکار نکرد و نگفت شیعیان خودشان برای بدنام کردن یزید، علی اصغر را به قتل رساندند. حسین خوشبخت بود که یزید در زمانه ای که اینترنت نبود، نگفت که قربانیان کربلا خودکشی کرده اند!

حسین خوشبخت بود که یزید کهریزک و شیشه نوشابه در مرامش جایی نداشت، گر نه اگر یک رگ از تبار حسین در تن یزید بود، جنایت کربلا هیچوقت در تاریخ با همه بزرگ نمایی هایی اش ثبت نمیشد.

نمیدانم این داستان علم و کتل کربلا و کثافت کاری قمه زنی و سگ حسین شدن از چه تاریخی وارد فرهنگ تباه شده ما شده است اما هر چه هست زین پس اگر کسی به جای نیکاها و دنیاها و مهساها و سیاوش ها و مهرشادها و حدیث ها برای حسین خوشبخت بر سر و صورتش بزند، احمق که چه عرض کنم، انسان نیست!

مردمی که خامنه ای و خمینی و جنایت های بی تکرار این نوادگان محمد و علی و فاطمه را ببینند و همچنان از لعنت بر یزید صحبت کنند، لایق هیچ چیز نیستند. امیدوارم این آخرین محرم و صفری باشد که خیابان های ایران در بوی گند عرق و خون و گلاب غرق میشود. امیدوارم این سالهای پیش رو آخرین سال هایی باشد که اسلام در ایران اثر داشته باشد.

عکسی از تصویر پدر و مادر جانفدای وطن، دنیا فرهادی در شبکه های اجتماعی منتشر شده است که با چهره ای غمگین و شکسته سوار بر زورقی کهنه، به دنبال جسد غرق شده فرزند خویش میگردند! از صبح که این عکس را دیدم اشک مجالم نمیدهد و با خود میگویم اگر برای واقعه کربلا و واجبی کشی حسین و بقیه خرافات چند قرن است که بر سر و صورت خویش میزنیم، برای جنایات این نظام باید تا ابد سوگوار باشیم و جز اشک و اندوه و پیرهن عزا، جهان نباید حالت دیگری از ما ببیند، اما ما فرزندان ایرانیم و با بازگشت به اصل خویش و فرهنگ غنی چند هزارساله،حتی بر پله های چوبه دار، همچو آن نادر شاه زمان، لبخند خواهیم زدیم و چو بابک خرم دین، با خون خویش خلیفه را رسوا و تخت خلافتش را باژگون خواهیم کرد. آری، ایران هرگز نخواهد مرد!

به اشتراک بگذارید: