مهمترین نشانه پیروزی مردم

‏آدم گاهی خودش را با همین مردم شجاعی که نصف شب بلند شده اند رفته اند جلو درب زندان تا از کشته شدن دو جوان بی گناه جلوگیری کنند مقایسه می کند از خودش خجالت می کشد.
‏انصافا من اگر در تهران بودم آیا اینقدر همت و اراده داشتم همراه آن مردم باشم؟؟
‏⁧‫

شب گذشته، خبری در رسانه های اجتماعی باعث اضطراب و نگرانی بسیاری از ایرانیان شد. گفته شد که دو جوان بی گناه را برای اعدام از زندان عمومی به انفرادی منتقل کرده اند و قرار است موقع اذان صبح به قتل برسند.

با شنیدن این خبر موجی از نگرانی در بین مردم شروع شد و باوجودیکه رژیم جنایتکار آخوندی اینترنت را در بسیاری از مناطق کشور از کار انداخته اما به هر طریقی بود از ساعت ۲ بامداد مردم از نقاط مختلف به سمت زندان رجایی شهر حرکت کردند و تقریبا در حدود ساعت ۳ و ۴ جمعیت انبوهی جلوی زندان جمع شدند و شعار می دادند.

وقتی ویدئو تجمع مردم را دیدم که با چه شهامتی در آن وقت شب جمع شده اند و برای نجات جان دو انسان تلاش می کنند، با خود گفتم این نشانه پیروزی است. این مردم می دانند که رژیم هیچ تجمع اعتراضی را تحمل نمی کند مخصوصا جلوی زندانها که از حساسیت حفاظتی بالایی برخوردار است. مردم از قبل می دانستند که این کارشان چقدر خطر دارد. حداقل ریسک حضور در چنین تجمعاتی، شناسایی و بازداشت است. اما مردم با وجود همه این خطرات، باز هم رفتند.

هرگاه مردم به این مرحله از شهامت برسند و منافع شخصی را فدای منافع جمعی و کشور کنند، لیاقت پیروزی را کسب کرده اند. این سطح از فداکاری و شجاعت بزودی تکثیر خواهد شد و حتی چند درصد جمعیت به این درجه از شهامت و رزمندگی برسند قطعا ایران از دست اشغالگران آزاد خواهد شد.

اهمیت این کار مردم زمانی بهتر درک میشود که بخاطر بیاوریم در این چهار دهه گذشته چقدر اپوزیسیون این رژیم بودن سخت بود. زمانی بود که در همین خارج کشور کسی حاضر نمیشد در راهپیمایی یا تجمعات ضد رژیم شرکت کند. اکثر ایرانیان خودشان را تاقچه بالا می گذاشتند و به اپوزیسیون نگاه عاقل اندر سفیه می کردند. خیال میکردند خودشان خیلی زرنگند و از اینکه می توانند هر تابستان به ایران سفر کنند و یا در هر انتخابات رژیم، انگشت شان را رنگین کنند و زندگی عادی خود را داشته باشند راضی بودند.

الان خیلی از افراد فهمیده اند که ترکش جنایات این رژیم حتی به قشر بی تفاوت هم میخورد. ممکن است عزیزانشان را در شلیک موشک به هواپیما از دست بدهند و یا دخترشان را بخاطر شل بودن روسری و حجاب شان همان بلایی که بر سر مهسا امینی آمد بر سر اینها نیز بیاید.

اکنون مردم در داخل و خارج کم کم دارند خودخواهی ها را کنار می گذارند و حاضرند کم و بیش به هزینه دادن برای آزادی و خوشبختی فرزندانشان عادت بکنند.

اگرچه در ابتدای راهیم اما اینها نشانه های خوبی است که مسیر درستی را در حال طی کردن هستیم.

به اشتراک بگذارید:
0 0 رای
ارزیابی این پست
مشترک شوید
پیام رسانی در صورت
guest

0 نظر
بازخوردهای درون متنی
همه نظرها
0
اگر مایلید نظر بدهیدx